Category Archives: Pomoc dziecku upośledzonemu

ODUCZANIE ZŁYCH NAWYKÓW

Istnieją dwie grupy czynności, których chcemy zazwyczaj ^nauczyć dziecko: po pierwsze — zwiększenie liczby zachowań pożądanych,- a więc dobrych i po drugie, zmniej­szenie liczby takich czynności, których robić nie powinno, czyli złych zachowań.Wykorzenienie niepożądanych nawyków jest ważne z kilku powo­dów. Pierwszy to taki, że budzą niezadowolenie innych ludzi — prze- szkadzają im w ich sprawach, zakłócają spokój, utrudniają codzienne życie, robią nieporządek, przysparzają .dodatkowej pracy itd. Drugi row-; nie ważny powód jest taki, że złe zachowanie dziecka uniemożliwia mu naukę nowych użytecznych umiejętności — np. dziecko spędzające mnóstwo czasu na kołysaniu się trudno jest nauczyć czegoś, co mu sie przyda — samodzielnego ubierania się czy mówienia, gdyz dopoki nie zaprzestanie kołysania się zbyt jest pochłonięte sobą, aby skupie – uwagę.

Jeśli chcesz stać się częścią naszego społeczeństwa i dowiedzieć się więcej o funkcjonowaniu rodziny i związków społecznych to zapraszam na mój serwis! Zostań na dłużej i udzielaj się w komentarzach! Stwórzmy razem wielką rodzinę pasjonatów!

SYGNAŁY TRUDNE DO UCHWYCENIA

Tego rodzaju sygnały często są trudne do uchwycenia dla dziecka upośledzonego umysłowo. Może na nie czasem źle zareagować nie dla­tego, aby nie wiedziało, jak coś zrobić, ale dlatego że nie rozumie, czego od mego oczekujemy. Możemy pomóc mu w wyrabianiu właści­wych zachowań dzięki zrozumiałym sygnałom. Jeżeli uczymy dziecko np. nazw dwóch przedmiotów, powinny one wyraźnie różnić się od siebie, nie tym, czym są — piłka i filiżanka — ale wszystkim, co jest możliwe: wielkością, kolorem, konsystencją itd. Z tego samego powodu powinniśmy, przynajmniej na początku, wy­bierać te przedmioty, których nazwy nie brzmią zbyt podobnie. Piłka i filiżanka spełniają tu warunek, ale piłka i półka — nie (uczenie tych słów nastąpi później). I tak, wskazówki, które dziecko powinno zau­ważyć, muszą wyraźnie odcinać się od tła, np. niebieska piłka i czer­wona filiżanka ustawione na białym, a nie na czerwonym.

Jeśli chcesz stać się częścią naszego społeczeństwa i dowiedzieć się więcej o funkcjonowaniu rodziny i związków społecznych to zapraszam na mój serwis! Zostań na dłużej i udzielaj się w komentarzach! Stwórzmy razem wielką rodzinę pasjonatów!

PODPOWIADANIE WERBALNE

Podpowiedzi werbalne to, po prostu, powiedzenie dziecku, co ma zrobić. Mają one, oczywiście, zastosowanie jedynie u dzieci rozumiejących treść zawartą w słowach. Mogą być bardzo ogólnikowe, np. „ubieraj się , a jeżeli tak sformułowane polecenie nie przynosi oczekiwanego efektu, często skuteczne okazuje się rozbicie tej pojedynczej instrukcji na wiele odrębnych podpowiedzi słownych: „otwórz szafę, wyjmij swoją koszulkę, włóż ją, teraz wyjmij majtki” i tak dalej. Podpowiedzi werbalne oraz podpowiedzi przez gestykulację określamy często jako „wskazówki”, gdyż ich funkcja w większym stopniu polega na wskazaniu lub pouczeniu dziecka, co ma dziecko zrobić, niż na zmuszaniu go do wykonania, jak to występuje w metodzie fizycznego podpowiadania, gdzie, chcąc nie chcąc, odtwarza ono’ nasze ruchy. Jed­nak wszystkie trzy powyższe metody w zbliżony sposób pomagają dziecku w nauczaniu się tych czynności, których chcemy je nauczyć.

Jeśli chcesz stać się częścią naszego społeczeństwa i dowiedzieć się więcej o funkcjonowaniu rodziny i związków społecznych to zapraszam na mój serwis! Zostań na dłużej i udzielaj się w komentarzach! Stwórzmy razem wielką rodzinę pasjonatów!

STOPNIOWE DOCHODZENIE DO POŻĄDANYCH REAKCJI

Oznacza ono nagradzanie dziecka za zrobienie czegoś, co nie odpowiada dokładnie naszym zamiarom, ale staje się im stopniowo coraz bliższe. Chcemy, załóżmy, nauczyć pięciolatka, aby siadał, gdy go o to prosimy, i zdecydowaliśmy się zastosować w tym celu wymienioną w tytule me­todę (są jeszcze inne, które moglibyśmy wybrać, ale będą one omówione później). Z naszych początkowych obserwacji wynika, że Kubuś nigdy nie siada, gdy się go o to prosi, ale nie dlatego, aby rozmyślnie był niegrzeczny — po prostu nas nie rozumie. Nie możemy stosować wzmoc­nienia, gdy usiądzie po usłyszeniu polecenia, ponieważ się to nie zdarza, ale zamykając drzwi osiągniemy tyle, że zostanie podczas lekcji w pokoju razem z nami. Obserwacje wykazują, że czasem, gdy mówimy „usiądź”, chłopiec znajduje się w drugim końcu pokoju, często w pobliżu krzesła.

Jeśli chcesz stać się częścią naszego społeczeństwa i dowiedzieć się więcej o funkcjonowaniu rodziny i związków społecznych to zapraszam na mój serwis! Zostań na dłużej i udzielaj się w komentarzach! Stwórzmy razem wielką rodzinę pasjonatów!
error: Content is protected !!